28 Mart 2017 Salı

Theo'ya Mektuplar - Van Gogh

Theo'ya Mektuplar, Vincent Van Gogh'un erkek kardeşi Theo'ya yazdığı mektuplardan oluşan bir kitap. Mektupların çok çeşitli konuları var. Kimi zaman günlük olaylardan, bazen sanattan, bazense edebiyattan bahsediyor Van Gogh.



Van Gogh'un hayatında üstesinden gelemediği bir sorun var. Para. Yağlı boya yapmaktaki çekincelerinin nedeni kağıdı ve boyayı harcamaktan korkması. Neyse ki kardeşi ona parasal destek sağlıyor. Tüm parasal yokluklara rağmen ressamlığın peşinde koşması da takdire şayan bir durum. Kitabın başından sonuna mektuplarda çok değişimler oldu. Bir kere Van Gogh'un dini düşünceleri değişti. Psikolojik sorunlar yaşadı ve resimleri değer görmeye başladı. 

Gogh'un hayatında değişmeyen ve onun için çok önemli olan iki şey var: Çok çalışmak ve kardeşine olan sevgisi. İlişkileri çok samimi, dostane, sanki birbirlerine kızamıyorlarmış gibi. Ben, Theo'nun yazdığı mektupları da çok merak ettim.

Eğer Van Gogh'un hayatını merak ediyorsanız tavsiye edebileceğim bir kitap. Resimle ilgili teorik kısımlar biraz sıkıcı olabilir. Ve çok akıcı bir kitap değil. Benim için okunmaya değer bir kitaptı. Çünkü Van Gogh'un Yıldızlı Gece'sini çok seviyorum. Onun dışında psikolojik sorunları ilgimi çekiyor. 

Bu kitaba puan vermem mümkün değil. Aynısını Canım Aliye Ruhum Filiz için de düşündüm. Böyle kişisel kitaplara puan veremem :-)

Alıntılar:

''Biliyorsun şakayık çiçeği Jeannine'indir, hatmi çiçeği Quost'a aittir, ayçiçeği de galiba biraz benim...''

''Burada sağlığımı soran herkese her zaman söylediğim gibi, hastalıktan ölmekle onlarla eşit duruma geleceğim, çünkü ben öldüğümde hastalığım da ölecek.''

''Bir daha kriz geçirmeme umudunu bir yana attım-tam tersine, bu tür krizlerin arada sırada yenileneceğini baştan kabul etmeli ve beklemeliyiz.''

4 yorum:

  1. Çok hüzünlü bulduğum bir hayattır...

    YanıtlaSil
  2. İçim acımıştı bu kitabı okurken.. ara ara mektupları açıp okur gibi okumuştum kitabı. İstanbul' daki olağanüstü sergisine gittiğimde de (ki 2 kez gittim) ordaki banklara oturmuş başım döne döne izlemiştim eserlerini.. hala yazarken içim ürperir yaşadıklarına.. benim için çok özel bir yazı oldu. Teşekkür ederim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Rica ederim. Gerçekten hüzünlü bir hayatı var. Aslında psikolojik sorunlar yaşayan herkesin hayatı hüzünlü. Ama göz görmeyince gönül katlanıyor.

      Sil

Link içeren yorumlar onaylanmayacaktır.