8 Mayıs 2017 Pazartesi

Ermişin Bahçesi - Halil Cibran | Kitap Yorumu

Ermişin Bahçesi Orphalese kentinten ayrılarak denize açılan El Mustafa'nın Orphalese'ye geri dönmesiyle başlıyor. Ailesini kaybetmiş olduğunu öğrenen El Mustafa bir müddet de inzivaya çekiliyor. El Mustafa yine insanlara tecrübelerini aktarıyor. Onlara zamandan, yalnızlıktan ve doğadan söz ediyor.


Kitap Ermiş'in devamı niteliğinde. Halil Cibran'ı Meczup kitabıyla sevmeye başlamıştım. Onun kitaplarını okuduğum  zaman hayata mola vermişim de yavaş yavaş başka bir yolda ilerlemeye başlamışım gibi hissediyorum. Bu kitapta da yine bu duyguya kapıldım. Onun doğaya karşı tavrı da çok hoşuma gidiyor. Ve bir insanın hayatı böylesine çözmüş olması..Tabii ki kitaptaki karakter peygamber gibi biri ama içinde Halil Cibran'dan parçalar olduğu ortada. Eğer Ermiş'i okuduysanız Ermişin Bahçesi'ni de okuyun derim. Onun dışında kitaplar seri kitap gibi değil tabii ki. Direkt Ermiş'in Bahçesi de okunabilir. Bence Halil Cibran'la tanışmadan ölmeyin. 

Alıntılar:
''Çoğu zaman geceyi bir dinlenme vakti olarak düşünür ve anlatırsınız, oysa gerçekte gece bir arayış ve buluş vaktidir.''
''Gidiyorum, ama henüz dile gelmemiş bir hakikati bırakıyorsam, bu hakikat beni arayıp bulacak ve ben bir kez daha, geri döneceğim.''
''Ama bugün olmak, meczuba yabancı olmadan akıllı olmaktır; zayıfın yıkımına sebep olmadan güçlü olmaktır; küçük çocuklarla oynamaktır, ama bir baba gibi değil, onların oyunlarına katılmak isteyen bir arkadaş gibi.''
''Dostlarım, denizcilerim yalnız çıplak olan yaşar güneşte. Yalnız dümeni olmayan açılabilir engin denize. Yalnız geceyle kararıp şafakla uyanan ve yalnız kar altında köklerle birlikte uyuyan ilkbahara ulaşacaktır.''
Puanım:

2 yorum :

  1. Ermiş'i duymuştum, hatta okumak da istiyorum ama bu kitabını bilmiyordum. İyi oldu öğrendiğim ^^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Önce Ermiş'i oku derim, bu biraz devam tarzında :-)

      Sil

Link içeren yorumlar onaylanmayacaktır.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...